Zaterdag 11 november 2023: Naar Maastricht en Hoensbroek

Na het ontbijt vertrokken we naar Maastricht, we hadden vooraf al een paar plekken om te parkeren uitgezocht en hadden het geluk dat we aan het Vrijthof konden parkeren. Vanaf hier gingen we eerst naar het fotomuseum aan het Vrijthof.
Hier was de tentoonstelling van Humberto Tan ‘Morgen gaat het Beter’ met foto’s van 100-jarige en vooral ook hun handen. Enkele foto’s van de handen waren in reliëf afgedrukt zodat je alle rimpels en spieren kon voelen.
Er was ook een korte film over de interviews en fotosessie van Humberto met de 100-jarige. In de hal van het museum konden we een lekker bakkie cappuccino met uiteraard een lekkere vlaai, er was meer dan genoeg keuze uit de verschillende soorten.

Fotomuseum aan het Vrijthof in Maastricht presenteert tot en met 17 maart 2024 een tentoonstelling van fotograaf en mediapersoonlijkheid Humberto Tan. Met 'Morgen gaat het beter' toont het museum een indrukwekkende selectie close-up portretten van 100-jarigen en foto’s van hun handen en interieur. De nostalgische zwart-wit fotografie gaat vergezeld van inspirerende, toelichtende interviews.

Ruim drie jaar lang trok Humberto Tan het hele land door om meer dan honderd mensen van honderd jaar en ouder te fotograferen. Tijdens de daaropvolgende gesprekken stelde de gepassioneerde fotograaf ze vier dezelfde levensvragen over hun geluk, angsten, levenslessen en toekomstdromen. Ook vroeg hij om een gezondheidstip. Het resultaat is een prachtige verzameling foto’s en interviews, die soms indringend, ontroerend, vrolijk of verdrietig zijn. En meestal zijn ze dat allemaal tegelijk. Het schetst een intrigerend tijdsbeeld van de afgelopen eeuw en levert verrassende inzichten op dankzij tienduizend jaar aan levenservaring. De drieluiken en interviews zijn gebundeld in het stijlvolle, 408 pagina’s tellend koffietafelboek 'Morgen gaat het beter'. Speciaal voor de expositie is er een nieuwe editie. Humberto Tan gelooft in de kracht van ouderen en heeft voor die groep al jaren een fascinatie. 'Morgen gaat het beter', naar een lied van Willy Derby uit 1939, sluit aan bij de rode draad die hij tijdens zijn gesprekken begon te ontdekken. Naast de wijsheid, energie en vitale gezondheid van de 100-plussers, viel hem het eindeloze optimisme op om vooruit te blijven kijken. Geluk zit in de kleine momenten, vaak met familie en vrienden, die het leven de moeite waard maken. De tentoonstelling wordt ondersteund met video’s en audiotours voor volwassenen en kinderen. Fotomuseum aan het Vrijthof organiseert een randprogramma met een talkshow, artist talks, masterclasses en schoolactiviteiten waarbij jongeren ouderen gaan ontmoeten. In samenwerking met Cinetree is een documentaire gemaakt. Gastcurator is de internationale tentoonstellingsmaker Anke Degenhard. Humberto Tan (Paramaribo, 1965) is televisie- en radiopresentator, sportjournalist, schrijver en fotograaf. Hij voltooide een studie Rechten in Amsterdam. In 2016 was Tan winnaar van de eerste editie van het TV-programma 'Het Perfecte Plaatje' met publicatie van zijn foto’s in magazine National Geographic. Als ambassadeur van het Nederlandse Rode Kruis en het Wereld Natuur Fonds maakte hij fotoreportages in Bangladesh, Rwanda en Brazilië. Museum de Fundatie in Zwolle presenteerde in 2017-2018 de expositie 'Poor but Proud'.

Hierna gingen we de stad in en kwamen verschillende groepen carnavalsvierders en muziekbandjes tegen het is tenslotte de 11 van de 11.
Om goede foto’s te kunnen maken in de menigte hadden we de rolstoel op twee banden balanceren gezet wat de weer de nodige aandacht kreeg, de mensen stonden steeds heen en weer te kijken tussen de rolstoel en de carnavalsvierders.
Bij de Basiliek van Onze Lieve Vrouwe hebben we twee kaarsjes aangestoken voor de ouders van Nicole.
Daarna hebben we de basiliek bezocht, je moet wel eerst je ogen laten wennen aan de duisternis want de Basiliek is minimaal verlicht, daardoor worden de glas-in-loodramen wel mooi aangelicht van buiten.

Hierna nog door Maastricht geslenterd en kwamen uiteindelijk op de markt terecht, de kraampjes stonden wel heel dicht op elkaar zodat we er met de rolstoel af en toe lastig er tussen door konden komen.
We kwamen ook nog langs de bekende whisky zaak, we bleven verstandig en zijn niet naar binnen gegaan en dat kon ook fysiek niet want de deur was veel te smal.
Nog even bij boekhandel Dominicanen naar binnen gegaan en een cadeautje gekocht, deze boekhandel zit in een oude kerk en het was er heel druk dus we hebben weer lekker staan schreeuwen om er langs te mogen.
Volgende keer een oranje zwaailicht en een scheepshoorn op de rolstoel zetten, kijken of dat beter werkt.

We gingen nu naar kasteel Hoensbroek. Dit kasteel is in verschillende eeuwen gebouwd en verbouwd tot het gebouw wat er nu staat.
In een film over het kasteel kregen we te zien dat het in de jaren dertig gerestaureerd werd door o.a. werklozen.
Het kasteel is voorzien van een lift (niet al te groot) zodat we op de verschillende verdiepingen van de linkervleugel de meeste kamers konden bekijken.
Er waren enkele hele kleine kamertjes waar onder een paar gemakken (toiletten) die niet toegankelijk waren voor de rolstoel. We kregen wel een aardig beeld van hoe het kasteel er in vroegere tijden er uit gezien heeft.
Na het bezoek aan de linkervleugel gingen we terug naar het binnenplein en is Peter nog snel het rechter gedeelte in gegaan, hier waren de luxe kamers van de familie Hoensbroek te zien.

We hadden nog wat tijd over en gingen nog even terug naar ons hotel voordat we naar 't stegelke in Slenaken gingen.
Bij dit restaurantje hadden we al vaker gegeten en gedronken want hier hebben ze Val-Dieu Grand-Cru op de tap staan en ook het eten is er erg lekker.