Porta Nigra
Vandaag ging de reis naar Trier, het eerste deel van de reis ging weer slingerend door een mooi gebied langs een kleine stuwmeer tot aan de snelweg.Vandaar was het nog maar een klein stukje tot aan de stad Trier.
We konden al snel een aantal mindervalide parkeerplaatsen vinden en gelukkig ook op een rustig pleintje zodat we gemakkelijk de rolstoel uit konden laden uit de bestelbus.
Het begon helaas wel een beetje te spetteren terwijl dat niet voorspeld was.
We gingen eerst naar de Porta Nigra, deze uit de romeinse tijd stammende poort werd op dit moment gerenoveerd waardoor er een gedeelte aan de achterzijde niet te zien was, gelukkig de voorzijde nog wel en daar was hij dan ook heel zwart.
We konden wel nog door de poort de stad in lopen, tegelijk met heel wat schoolklassen, die gingen na wat schreeuwen wel opzij.
Je komt dan gelijk in de ‘hoofdstraat’ van Trier van waaruit we op de centrale markt uitkwamen.
Omdat het wat harder begon te regenen zijn we maar een kerk in gelopen.
Gelukkig dat we deze kerk als eerste bezocht hadden en daarna pas de Dom want deze was wat bescheidener van opzet, maar wel mooi.
Toen we buiten kwamen was ook de regen opgehouden.
Dom van Trier
We staken het centrale plein over en kwamen uit bij de Dom van Trier.
De Dom was alles wat je van een Dom mag verwachten, alle pracht en praal, beeldhouwwerken, schilderijen en glas in lood.
Een nadeel was wel dat ze net het orgel aan het stemmen waren wat ongeveer klonk als een stel scholieren die willekeurig op wat toetsen ramden, en zo te horen zaten er ook nog wat valse pijpen tussen dus ze hadden nog genoeg te doen.
Een andere nadeel voor Nicole was dat gedeeltes alleen per trap te bereiken waren, dus die heb ik alleen bezocht.
Na het uitgebreide bezoek aan de Dom besloten we dat we een hapje wilde eten.
We vonden een bakkertje wat achteraf van een keten bleek te zijn want er waren nog meer vestigingen in Trier, de broodjes gingen wel, de eclair met chocolade was heerlijk maar de cappuccino was gloeiend heet en de schuim laag was al verdwenen voordat we er van konden drinken.
Romeinse amfitheater
Na de lunch besloten we verder te lopen naar het Romeinse amfitheater dat ook uit de 2de eeuw stamde.
De route leidde ons langs de Basiliek en de paleistuinen met het Kurfürstlichhes palais en kwamen bij de Kaiserthermen uit of wat er nog van over was.
Ook deze ruïne stond in de stijgers voor het nodige onderhoud zodat we alleen de buitenzijde konden fotograferen.
Via een tunnel onder de weg door die vol met graffitikunst zat kwamen we uiteindelijk bij het amfitheater.
Dit is klaarblijkelijk echt voor brood en spelen gebruikt, ’s ochtends waren er de wilde dieren gevolgd door het vermoorden van gevangenen, en in de middag waren er de gladiatoren wat dus gevangen met wapens waren.
In het amfitheater kon je ook onder de grond, hier stond ooit de houten installatie die de wilde dieren en en andere zaken te voorschijn kon halen.
Nu staat er alleen nog maar een nieuwe houten constructie en dak met hier en daar wat licht gaten wat een spookachtig geheel geeft.
Het werd al laat en de lucht begon te betrekken dus gingen terug richting de auto, dit was nog een hele tippel en we konden het uiteraard niet laten om hier en daar wat zijstraatjes in te lopen en nog gebouwen te fotograferen.
Uiteindelijk kwamen we bij de auto en reden we nog even naar de Kaufmarkt in Trier, hier hebben we nog wat lekkers gegeten en gelukkig wel met een goed cappuccino.
Uiteraard de Kaufmarkt zelf ook door gelopen en nog wat wijn uit de regio gekocht.
Jammer dat ze nog niet in Nederland zitten.
Hierna ging de reis weer terug en begon het ook te regenen, de regen was eigenlijk al om 16.00 voorspeld maar had netjes gewacht totdat we terug naar Leiwen reden.

