Vandaag gingen we naar de Eifel-Zoo, dit is een klein dierenpark in de Eifel bij het plaatsje Lünebach.
De weg er heen was vrij rustig zelfs op de snelweg was het niet druk.
Vlakbij Lünenbach ligt ook een grote fabriek van Arla.
Aangekomen bij de kleine parkeerplaats was er veel drukte omdat ze op het naast gelegen terrein bezig zijn met het omleggen en verbreden van de Bierbach die uitkomt in het riviertje de Prüm.
Gelukkig konden we nog wel goed parkeren.
Het dierenpark zelf is vrij eenvoudig en er zijn dan ook maar een beperkt aantal dieren en vele vogels.
Als je geen foto’s maakt en alleen maar dieren kijkt zou je er in een halfuurtje doorheen kunnen wandelen.
Wat opviel is dat de grote beesten zoals bizons en leeuwen toch een beperkte ruimte hebben en het bekende rondje lopen of zelfs helemaal niet.
Dit is het dilemma wat we bij de meeste dierentuinen hebben en gelukkig wordt er steeds meer naar het welzijn van de dieren gekeken, bij kleine dierentuinen zoals deze zal het wat langer duren.
We hebben ook nog een cappuccino en wat lekkers gehaald in het kleine restaurantje wat ze hadden en die smaakte beide goed.
Ook de mindervalide wc was netjes en ruim.
Er liepen ook opvallend veel Nederlanders door het park al of niet voorzien van kleine kinderen.
Bakker Kyll's
Na de dierentuin moest eerst de rolstoel schoon gemaakt worden omdat hier en daar ook de paden in het park wat modderig waren en dat netjes tussen de grove banden van de rolstoel kwam te zitten.
We besloten om in Lünebach wat te gaan eten, het was tenslotte al ver in de middag.
Bij een lokaal bakkertje konden we alleen buiten zitten omdat er een aantal treden overbrugt moesten worden en dat gaat wat lastiger voor Nicole.
De dame van het bakkertje hielp gelukkig met het naar buiten brengen van het eten en drinken.
Daarna was het nog een klein uurtje rijden voordat we weer op de het park waren.
Op het park is ook een hertenkamp, die hadden we nog niet gezien en besloten om die te bezoeken.
Het is meer een grote afgerasterde weide met zicht op de Moezel en omstreken, de herten zelf hadden weinig zin en lagen een beetje in het gras te herkauwen.
