Andreas Schotel wandelroute in Esbeek

Andreas Schotel werd in 1896 geboren in Rotterdam. Nadat hij de lagere school had afgerond volgde hij de MULO. Hier begon zijn talent en plezier in tekenen op te vallen en zo werd hij vanaf zijn 14e patroontekenaar bij de Koninklijke Kralingse Tapijtfabriek “Werklust”.
Tijdens zijn baan als patroontekenaar ging hij een winteravondcursus aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen volgen. Totdat Schotel in de Eerste Wereldoorlog opgeroepen werd voor militaire dienst. Na anderhalf jaar kan hij vervroegd uit dienst treden en keert hij terug naar de Rotterdamse Academie. Op de academie leert Schotel Mies kennen waarmee hij in 1920 trouwde. Via de directeur van de Gasfabriek in Rotterdam, waarvoor hij een aantal etsen had gemaakt, komt Schotel in contact met diens jongere broer Cornelis Sissingh. Cornelis is houtvester op landgoed “De Utrecht” en Schotel en zijn vrouw mogen er in 1921 een jaar verblijven. Vanwege geldgebrek moeten ze terugkeren naar Rotterdam, maar in de zomermaanden blijft Schotel terugkeren naar Esbeek.

We liepen de wandelroute tegen de richting in omdat we vermoeden dat dit wat makkelijker zou zijn.
Wij hebben de volgende onderwerpen gefotografeerd: "alsof ze nooit zijn weggeweest", de melkfabriek en stellingzagen.
Het volgende beeld zou "Ontmoeting met de Meester" op het landgoed "De Utrecht" zijn, helaas was er op de wandelroute een smal bruggetje dat te smal was voor mijn rolstoel.
We zijn toen een stuk omgelopen om via een andere route er toch bij te kunnen komen.
Het eerste stuk liep nog over een verhard stuk weg, maar daarna kwamen de wandelpaden en die waren nog erg modderig, gelukkig trok de rolstoel zich daar niets van aan.

Bij een huisje dat naast een boerderij stond, werden we er attent op gemaakt dat we hier wat konden drinken, de keuze was er uit koffie, tomatensoep, chocomel en thee, alles wel als oplospoeder.
We namen wat koffie en uit de automaat kreeg je heet water, je mocht zelf bedenken wat je in de geldsleuf onder het kastje wilde gooien.

Het volgende gedeelte liep door het Brabants Landschap en hier kwamen we ook weer veel grote wortels en modderpoelen tegen en de nodige wandelaars die de route wel in de goede richting liepen.
We kregen ook regelmatig de vraag of het een vierwiel aangedreven rolstoel was i.v.m. al die modderpoelen.
Sommige toegangen tot het landschap en landgoed zijn erg smal en het kostte ons nu en dan moeite om deze te passeren, 5-10 cm extra zou wel prettig geweest zijn.
De volgende beelden die we zagen waren: "Baadsters in Broekeling" en "Verroeste PK's".

We waren nu ruim 2 uur onderweg en we vonden het welletjes worden.
De kortste route terug naar ons busje was nog ruim een kwartier stevig doorlopen.

De rest van de beelden bewaren we voor een volgende keer, want zowel het landschap als de beelden zijn het zeker waard.