Vrijdag 3 September 2021: Pieterburen en omgeving

Vanmorgen eerst heerlijk ontbeten in het restaurant van het hotel.

Daarna terug naar de kamer om alle spullen bij elkaar te rapen en omdat het nog te vroeg was om naar Pieterburen te gaan besloten we eerst maar een stukje langs het Reitdiep te rijden want daarvan hadden we stukjes in een blad over Groningen gelezen dat dit heel mooi was.
Helaas kwamen we er snel achter dat de route voor fietsers was bedoeld en dus niet altijd haalbaar was voor ons in de auto.

Onze eerste stop was in Garnwerd, dit had een heel mooi auto straatje en kerkje.
Helaas konden we niet met de rolstoel de kerk in dus moest Nicole mee aan mijn arm de kerk in lopen.
Het was een eenvoudig kerkje, maar wel met een mooi orgel.
Het straatje er achter was heel mooi door alle oude woningen die er staan, je waant je zo weer terug een paar eeuwen in de tijd.
Na het rondje en heel wat foto’s was de tijd al aardig opgeschoten en besloten we door te rijden naar Pieterburen.

We kozen, wat we wel vaker doen om in de navigatie voor de kortste weg te kiezen, dan kom je meestal langs de meer interessante plekjes, maar nu waren het voornamelijk erg smalle weggetjes.
We waren keurig op tijd bij de zeehondencrèche aangekomen alleen liepen we daar tegen de eerste Covid opstapel aan, omdat de ingang en uitgang nu apart waren gemaakt zouden we via trapjes naar binnen moeten wat met een rolstoel dus niet gaat.
Na wat vragen werd gelijk voor ons de uitgang opengezet zodat we toch naar binnen konden.
Dit soort gelijke situaties hebben we wel vaker meegemaakt en tot nu toe werd dat altijd op een of andere manier voor ons opgelost.
In de zeehondencrèche konden we uiteraard een aantal zeehonden zien, het waren er wel minder dan dat ik verwacht had, maar dat is alleen maar een goed teken.

Naast de zeehonden was er nog een ruimte waar van alles werd uitgelegd over de zeehonden en hun omgeving vooral de film vond ik interessante omdat die goed uitlegde dat zeehonden puppy's wel vaker alleen werden gelaten door hun moeder maar dat zelfs na 8 uur nog bij elkaar kwamen.
Dit gaf ook wel aan dat zeehonden die vroeger “gered” werden dus helemaal niet gered hoefde te worden.

Hierna gingen we verder en omdat we toch al bij de kust waren gingen we richting Lauwersoog.
We kwamen via een klein dorpje genaamd Hornhuizen, hier stond een kerkje met een opvallende gele bovenstukje op de toren dus besloten we er even te gaan kijken.
De kerk stond open maar we konden er i.v.m. alle opstapjes niet in met de rolstoel.
Binnen was het er heel simpel, een paar banken met wel  een mooi wapen en een versierd orgel.

Eenmaal weer terug bij de uitgang zagen we dat de toren te beklimmen was.
Het onderste deel is van steen en heeft dus ook een stenen (zeer afgesleten) smalle wenteltrap.
Ik kwam daar op de tussen vloer uit waar ook het uurwerk te zien was.
Door een spleet in de vloer kon ik beneden mijn lieftallige bruid zien.

Daarna ging het via de wenteltrap weer omhoog tot op de vloer waar de klok hing, gelukkig werd hij op dat moment niet geluid, je kon op deze verdieping ook goed de binnenzijde van de dakpannen zien (dakbeschot werd in die tijd nog niet gemaakt).
Via twee steile houten ladders kon je boven op het dak komen, van hieruit had je rondom zicht en kon je in de verte de waddenzee zien, er stond zelfs een verrekijker opgesteld waar je zelfs geen muntje in hoefde te werpen om hem te gebruiken.
Na weer naar beneden gelopen te zijn gingen we nog even kijken op het naast gelegen kleine kerkhofje.

Vervolgens vervolgde we de tocht naar Lauwersoog.
Bij de veerboot naar Schiermonnikoog was het redelijk druk, we besloten hier niet te stoppen maar door te rijden om het Lauwersmeer en kwamen nu in Friesland terecht.
Omdat we niet veel honger hadden en we geen zin hadden om vanavond naar een restaurant te gaan zijn we bij de eerste de beste lokale supermarkt gestopt om wat broodjes en kaas in te slaan voor vanavond.

Onze volgende stop werd Zoutkamp dit is een klein vissersplaatsje aan de monding van het Reitdiep.
We wilden daar voor een bakje koffie gaan, maar omdat het eerste restaurant een vis restaurant was en het tweede helemaal vol zat kwamen we uiteindelijk uit bij een restaurantje met z’n eigen ijs afdeling, dus werden het twee bolletjes in een hoorntje.
We moesten snel eten want behalve de royale scoops kwam ook het zonnetje door de bewolking heen waardoor het ijs in rap tempo begon te smelten, maar wel lekker.
We gingen op zoek naar de huisjes zoals die in het magazine van Groningen stonden, maar konden ze niet vinden, na navraag bij een lokale dame werden we in de goede richting gewezen, ze gaf geinig genoeg aan de Zoutkamp nog ingesteld was op toeristen, maar echt een vissersdorp was.
De huisjes bleken grote gebouwen te zijn die een beetje in een Noorse stijl waren gebouwd met verschillende kleuren, meer dan aardig was het niet.

Onze volgende stop op de weg terug was in Electra, er is daar verder niets dan een grote gemaal.
Na nog wat dorpjes doorgereden te hebben waar zogenaamd iets bijzonder zou moeten te zien zijn maar eigenlijk niet was kwamen we in Ezinge, hier staat op een “wierde” (een soort terp) een oud kerkje  en er zijn wat straatjes met leuke oude huisjes.
Dit was onze laatste stop het was ondertussen al laat geworden en zijn weer terug gegaan naar ons hotel.