Te Puru naar Rotorua
Vandaag gingen we naar Rotorua, het eerste deel van onze reis gingen over dezelfde wegen als op de heen reis, alleen dit keer scheen er een heerlijk zonnetje.
We stopten eerst nog in Thames om onze tank vol te gooien en vervolgens zijn we in Paeroa op zoek gegaan naar de giant L&P bottle (L&P staat dus blijkbaar voor Lemon and Paeroa).
We dachten dat we hem hadden gevonden (een grote L&P fles voor een L&P café), maar blijkbaar staat er nog een grotere fles. Toen we het stadje uit reden en al op de brug zaten, zagen we hem nog net vanuit onze ooghoeken, jammer, maar we gaan toch nog een keertje deze kant op en dan zetten we hem op de foto.
Onze volgende stop was in Te Aroha. Op de heen reis hadden we al gezien dat hier een badhuis en geiser was, en nu had Peter wat meer energie, dus gingen we ze bekijken. In het badhuis (Edwardiaanse gebouw) kun je kiezen uit twee soorten kuuroorden. Beide soorten spa zijn gevuld met sodawater Je mag alleen niet in je eentje gebruik maken van het bad je moet altijd met zijn tweeën zijn. Een half uurtje badderen kost je met zijn tweetjes $ 38,00. Het badhuis is meer dan 100 jaar oud(hij leek veel op het badhuis in Rotorua) Naast het badhuis is een 20 meter lang zwembad in de winter is de temperatuur van het water 33,5 graden en in de zomer is het 31,3 graden. Een adult betaald $6,00 en een kind $4,00. Achter het badhuis is de geiser, dit was meer een afgedekte betonnen plaat, waar in het midden een beetje stoom uit komt.
Op oude foto’s was goed te zien dat het een spuitende geiser was en toen had het nog heel wat allure voor de rijkere klasse. Jammer, maar vergane glorie.
Na een stop in Matamata (Hobbinton “the shire” voor de kenners) waar het lokale informatiecentrum en een groot gedeelte van de hoofdstraat waren aangepast aan de bekende filmlocatie/attractie, reden we door naar onze eindbestemming voor die dag.
Zorb, grote plastic ballen
Vlak voor Rotorua zijn we nog gestopt om te kijken bij Zorb , dit zijn grote plastic ballen bestaande uit een binnen en buiten bal, die van een hoge heuvel worden afgerold, waar je alleen of met z’n tweeën in kan kruipen. In de binnenste bal gieten ze wat water, waardoor de passagiers makkelijk rond kunnen glijden, in totaal konden er ballen drie tegelijk naar benden rollen, maar het was niet zo druk, dus er ging er maar één of twee tegelijk. Het is de bedoeling dat je blijft staan als de bal naar beneden rolt, dan krijg je namelijk je geld terug, maar waarschijnlijk zijn dit maar heel weinig mensen die dit lukt.
Hierna reden we door naar onze accommodatie, het bleek een goedkoop hotelletje te zijn met kleine bedden, gelukkig hadden we wel een eigen douche en toilet, de meeste low budget hotel gasten moesten gebruik maken van een gezamenlijke douche en toilet (leuk als je midden in de nacht moet).
Na onze spullen op de kamer geplaatst te hebben zijn we doorgereden naar Te Puia we kwamen tenslotte voor de geisers.
Te Puia, Pōhutu geiser
Hierna was het tijd om het park zelf te verkennen, het oppervlak is niet heel groot, maar om alles te kunnen zien heb je zeker een uur nodig en als je elk modder poeltje en geiser wil bekijken kan je makkelijk nog een uur er aan vast plakken. Het park bevat de bekende Pōhutu geiser (‘poor-hoo-too’) dit is de grootste actieve geiser in het zuidelijk halfrond. Ze barst ongeveer twee keer per uur uit, ze kan een hoogte van 30 meter (100 voet) bereiken. Pohutu betekent 'constant spatten in Maori.
Hiernaast zijn er nog een heleboel andere kleinere geisers, kokende modderpoelen en verschillende plateaus met kalkafzetting. Je ruikt uiteraard de zwavel geuren (rottende eieren geur) heel goed, maar daar wen je snel aan.
Toen we weer terug uit het park bij de ingang kwamen, hebben we nog het oude nagemaakte Maori dorp bekeken en hebben we gekeken bij het hout snijwerk.
In te Te Puia worden mensen opgeleid tot houtsnijder het is zelfs een officiële onderwijsinstelling. Bij de Nationale Houtsnijwerk School (Te Wānanga Whakairo Rākau) kunt u zien hoe deze prestigieuze kunstvorm wordt doorgegeven van meester carvers aan jonge stagiairs. Bij de Nationale Stone and Bone Carving School (Te Takapu o Rotowhio) leren studenten het gerespecteerde traditie van snijwerk pounamu (Nieuw-Zeeland greenstone), been en steen. Studenten in deze school ook andere materialen en technische processen, waaronder het proces van het gieten onder de knie te krijgen Op de nationaal weefschool leren leerlingen de oude kunst van de Maori weven. Er wordt nu zelfs een drie jarige opleiding full time aangeboden aan de leerlingen. Het aantal studenten die zich de afgelopen tijd hebben aangemeld stijgt.
Het Kiwihuis hebben we overgeslagen, omdat we die allebei al een keer hadden gezien.Uiteraard is de uitgang van het park aan de andere kant van de giftshop.
Het was ondertussen al vroeg in de avond geworden en hadden allebei honger gekregen. We zijn toen terug naar het hotel gereden en hebben in het restaurantje van het hotel eten besteld. Nicole wilde de fishbasket, alleen waren door de feestdagen geen bestellingen binnengekomen, zodat ze alleen nog maar mosselen hadden. We hebben toen allebei maar fish and chips genomen, wat ook zeer goed smaakte. Terwijl we aan het eten waren heeft Nicole een wasje gedraaid, na het wassen wilden we de kleren in de droger gooien, maar alle drogers waren bezet. Na een halfuurtje hebben we maar een droogtrommel leeg gehaald en de inhoud er boven op gelegd. Het filter bleek hartstikke vol te zitten, dus die hebben we maar eerst schoon gemaakt. We hebben het ook laten zien aan een tweetal jongens die ook de droger gebruikt hadden en ze begrepen gelijk waarom hun was nog zo nat was.
Nadat onze was gedroogd was hebben we toch nog voor een aantal voornamelijk grotere kledingstukken een waslijntje in onze kamer gespannen en ze opgehangen, omdat ze toch nog niet helemaal droog waren.
Het was een lange dag en rond een uurtje of negen gingen onze luikjes dus ook dicht.
