Vanmorgen vroeg opgestaan om de shuttle van 7.10 naar de luchthaven te pakken.
We hadden informatie dat die $6 pp zou kosten, maar hij bleek “complimentary” van het hotel te zijn
Op de domestic terminal aangekomen, zagen we overal zuilen om te inchecken, bij navraag aan een medewerkster die bezig was de printerrollen te vervangen bleek dat we gelukkig konden inchecken bij de service balie.
Omdat we het vliegticket als één geheel hadden geboekt vanaf Amsterdam konden we onze koffers (zo’n 56kg met z’n tweeën, we mochten 60kg) zonder bijbetaling inchecken.
Naar onze handbagage werd al helemaal niet gekeken.
Door de gebruikelijke controle, waar overigens niets werd gezegd over het waterflesje van 0,5 ltr konden we gaan genieten van een ontbijtje en een heerlijk bakkie cappuccino met cacaopoeder.
Omdat alles zo snel ging, hadden we dit keer veel tijd over voordat we aan boord gingen.
Het was slechts een Boeing 737-800 na die van gisteren wel een heel klein vliegtuigje.
Na 3 uur vliegen, kwamen we aan in Cairns. Tijdens de vlucht verbrande Nicky nog lichtjes haar been omdat de vrouw in de stoel voor haar de rugleuning verstelde, waardoor de hete koffie gelanceerd werd van het blad.
De stewards van de vlucht reageerden adequaat, en kwamen met pakken tissues en ijsklontjes aanzetten en deden alles wat ze konden doen, waardoor het gelukkig mee viel met haar been, afgezien van de koffiegeur die nu in haar broek en fleece zat
Maui en eerste camping
In Cairns aangekomen was het weer met een trapje het vliegtuig uit, gelukkig was het deze keer maar 27°C, wat voor een uurtje of twee ’s middag best een aardige temperatuur is. Met de taxi zijn we vervolgens naar Maui gereden en daar hebben we de camper opgehaald. Het is een nieuwer model dan dat we gewend waren, maar het meeste was wel vertrouwd.
Op weg naar de camping zijn we bij Coles gestopt voor de benodigde boodschappen en snelle warme hap, het was ondertussen al 16.00 geworden.
Hier kregen we in een golfbuggy eerst een rondleiding over de camping, waar we stonden, waar de wasgelegenheden zijn, het zwembad enz. en toen weer terug, het meisje van de receptie vertelde dat ze 2 maanden bij haar familie in Maastricht (in de winter) had gezeten, dus die wist hoe koud het bij ons kon zijn.
Hierna konden we naar onze plek rijden en konden we de camper inrichten (je hebt altijd meer spullen dan opbergruimte, maar dat is standaard).
Om 18.00 ging hier de zon onder en bij ons ging door de vermoeide reis ook iets later het licht uit.
