Vandaag gaan we naar het einde van de wereld hier. De eerste 25 km zijn nog goed maar daarna komt een gravelweg van bijna 100 km die eindigt bij een camping een paar kilometer voor het voormalige mijnstadje Kennicott. Officieel mag je er niet komen maar waar heb je anders een 4wd camper voor? We besloten wel met z’n allen achter elkaar te rijden mocht er iemand lek rijden. Om 8.15 vertrokken we en via een mooie route met goed zicht op de bergen kwamen we aan bij Chitina, waar de gravelweg begon. Na enkele kilometers staken we de Chitina rivier over waar een paar honderd man stond te vissen. Het schijnt dat dat een van de beste plekken was om een bepaalde soort zalm te vangen. Omdat we nog een aardige rit voor de boeg hadden besloten we daar op de terugweg te gaan kijken. Wel even gestopt om vier arenden te fotograferen die mooi boven de weg hingen.
Af en toe was het wat smalletjes
Het landschap onderweg was adembenemend mooi dus er werden op z’n tijd wat fotostops gemaakt. De weg viel enorm mee, maar dat hadden we al de dag tevoren van enkele locals gehoord. Er waren hele stukken waar je makkelijk 50-60 kon rijden. We wilden eerst een excursie doen met een shuttle, maar toen we dat hoorden zijn we zelf gaan rijden. Scheelde zo’n 140 dollar per stel, benzine meegerekend. Onderweg iets te beleefd geweest met uitwijken; de berm bleek behoorlijk zacht te zijn waardoor we ineens 45 graden slagzij maakten maar dan is het toch wel een voordeel dat je een 4wd hebt: even een gevalletje lage gearing. Onderweg voor het eerst een mannetjes eland gezien die een stukje voor ons uit op de weg liep maar vanwege de afstand niet zo goed kunnen fotograferen.
De laatste 30 km werd de weg wat minder maar toch kon je op de meeste stukken 25-30 km per uur rijden. We gingen bij aankomst eerst even naar het visitor center en vervolgens naar de camping. Die was op een grindbank bij de rivier, met naar beide kanten uitzicht op de bergen.
Camper geparkeerd en vervolgens naar een semi-verlaten dorpje vlakbij gelopen, McCarthy genaamd. Hier waren wat winkeltjes en oude gebouwen in diverse staten van onderhoud dan wel ontbinding met bijbehorende voertuigen. Je kon er trouwens lekker ijs krijgen. De saloon was nog dicht, dus teruggelopen naar de camping want iets daarvoor lag een andere camping met terrasje waar ze bier verkocht
Ook niet onbelangrijk was dat er een muggenvrije terrastent was want ondanks de repellents werden we redelijk lek gestoken. In Nederland zie je ze meestal ’s avonds pas maar aangezien het hier amper donker wordt hebben ze blijkbaar besloten maar het beste van de dag te maken. Ook is de concentratie hier ietsje groter… Het weer was, net als gisteren, lekker zonnig en een graad of 17 maar gezien de zon intensiteit, kan je dat vergelijken met 25 graden in Nederland. Een collega van mij die hier een paar jaar geleden was geweest vertelde dat ze dit de mooiste plek in Alaska had gevonden. We hebben nog niet veel van Alaska gezien maar dit gebied legt de lat inderdaad wel erg hoog. ’s Avonds nog een poging ondernomen om een vuurtje te stoken maar de muggen waren zo opdringerig dat we maar naar binnen zijn gegaan. We waren doodmoe, waarschijnlijk van de vele muggensteken en de reactie van het lichaam daarop want we hadden het koud terwijl het niet echt koud was, dus vroeg naar bed
