Wij hebben eerst lekker uitgeslapen en samen met Han gingen we als nog steunkousen aan schaffen want die waren achtergebleven in Napier.
Toen was het eindelijk zover Han bracht ons naar Auckland. Eenmaal aangekomen was het tijd voor koffie. Precies 3 uur van tevoren ging de balie van China Southern Airlines open voor het inschenken.
Eenmaal ingecheckt gingen we door de douane en naar de business lounge een voordeel van business class vliegen. Aangezien ik gebruik maakte van mijn eigen rolstoel en deze ook mee nam tot aan het vliegtuig zelf moest we ons een uur van tevoren melden bij de gate, daar werd de rolstoel in het ruim geladen.
Het eerste vliegtuig was een Airbus A332, de stoel in de business class kon helemaal plat en was met 1.80 voor mij net te krap maar voor degene die net als ik langer zijn hield het in met opgetrokken knieën gaan liggen, maar het slapen was goed te doen en je kreeg er een goede kussen en deken bij. Deze vlucht duurde ongeveer 12 uur.
Na het opstijgen kregen we eerst onze maaltijd, dit hield maar niet op dacht ik omdat de maaltijd uit 7 gangen bestond. Op deze vlucht heb ik maar liefst 5 uur achter elkaar geslapen. Toen we landen op het vliegveld van Guangzhou stond er al een rolstoel voor mij klaar. We gingen de drie uur dat we hadden voor de volgende vlucht in de business lounge zitten, alwaar wij ons te goed deden aan het lopende buffet.
Na die tijd gingen we vol goede moed weer naar het volgende vliegtuig die ons naar Londen Heathrow zal vliegen, een vlucht die er 12 uur en 35 min over deed, ditmaal in een Boeing 787. Eenmaal in Londen Heathrow gingen we weer naar de business lounge toe. De volgende vlucht was met de KLM naar Schiphol toe. Er was blijkbaar niks vermeld over een rolstoel dus de bemanning wist van niks af, maar reageerde wel goed. In het vliegtuig kregen we weer een warme maaltijd met heel erg leuk mini rode klompen peper- en zoutstelletje erbij. Ik heb gevraagd of ik ze mee kon nemen en dat mocht, we kregen zelfs nog een paar extra mee. Eenmaal geland stond mijn rolstoel voor mij klaar, die hadden ze meteen uit het ruim gehaald. Het wachten was op onze bagage na een hele poos gewacht te hebben gingen we even poolshoogte brengen bij twee Nederlandse dames van de KLM wat bleek er kwamen nog 6 koffers aan. Hoera onze koffers zaten erbij. Eenmaal buiten konden we eindelijk Hans, Irene en Jordin op ons stonden te wachten. Na een bak koffie met hun te hebben gedronken gingen we weer vol goede moed de auto ophalen Het was een blauwe Renault Talisman, na afscheid te hebben genomen van de welkomst delegatie reden we al snel door naar Bastion hotel in Hoofddorp.
